تبلیغات

یه تکه از آسمون جدا بو کَه رو زمین! ایرانن و جنوبش،بندِر و نُمِ خوبش! خلیج فارس رو هفت رنگ،کنار بندر ایکِشید،قشنگتر از شهر ما،هیچ که تو دنیا ایندی !

خدمات وبلاگ نویسان جوان

موسیقی در خون مردم شهر من جاری است - رسیتال پیانو و كیبورد از زبان حسین رستمی راد...

موسیقی در خون مردم شهر من جاری است

 

هدف از اجرای رسیتال و پیانو این بود كه اولأ من پس از این چند سالی كه به امر تدریس مشغول بوده ام به نوعی كارنامه تدریس خود را ارائه دهم دومأ باعث دلگرمی و ایجاد انگیزه برای هنرجویانی شوم كه این پتانسیل را در آنها می دیدم كه می توانستندبه مراتبی خیلی بالاتر از اینی كه هستند برسند و باز هنرجویانی كه در رسیتال نبودند كه معمولا تازه شروع كرده اند را تشویق به تلاش و تمرین برای رسیتالهای بعدی كنم.

به ادامه مطلب مراجعه کنید

به دلیل اینكه بنده هم به تدریس پیانو و هم كیبورد پرداخته ام، كارنامه تدریس هر دو ساز را با همدیگر ارائه دادم. درست است 100% نواقصی شاید بود. من بدلیل این كه اولین رسیتالی بود كه برگزار می كردم سعی كردم قطعاتی انتخاب كنم كه بیشتر به گوش مردم آشنا باشد تا ارتباط بیشتری با حاضرین برقرار كند. برای هنرجویان قطعاتی را جهت اجرا انتخاب كردم كه توانایی اجرایشان را كاملأ داشته باشند. البته به دلیل استرس هنرجویان چون اولین بار بود كه در جمع و آن هم در یك سالن سیصد و چهل نفره ای كه تمام ظرفیت آن تكمیل شده بود اجرا می كردند بعضی ها شاید یك نقص خیلی جزیی داشتند ولی برای همه شاید مشخص بود كه از پس قطعه شان بر می آیند. با این وجود از همه آنها راضی و بینهایت سپاسگذارم.

سعی كردم ساز كیبورد را كه متاسفانه به چشم برخی از مردم ما سازی است برای محافل را با چهره اصلی خود به مردم بشناسانم كه فكر كنم تا حدودی موفق شدم.

هنرجویانی كه در این رسیتال اجرا كردند حاصل اولأ تلاش، اراده و استعداد خودشان و حمایت خانواده های دلسوزشان بود و مقداری هم شیوه تدریس بنده (كه البته در اینجا به همه مدرسین پیانوی شهر سر تعظیم فرو می آورم) و بخش دیگر و مهم آن دوست  عزیزم محسن میری مدیریت محترم آموزشگاه نگارستان بود كه با ایجاد فضایی استاندارد و بها دادن به ارزش و خواسته های استادان و هنرجویان آموزشگاه حتی در برخی از موارد اگر خارج از شرح وظایف آموزشگاه باشد (آقای میری برای تامین هزینه برگزاری این رسیتال مجبور به فروش یكی از پیانوها ی آموزشگاه شدند) كمك بسیاری به بنده در این امر كردند. من با آموزشگاههای دیگری هم تاكنون در این شهر جهت تدریس همكاری داشته ام ولی در هیچ جا به جز نگارستان به چنین بازدهی نرسیده ام كه این فقط به خاطر ایجاد فضا و شرایطی مناسب توسط جناب آقای میری بود. ایشان چون خودشان واقعا هنرمندند، كاملا هنرمند و فعالیت هنری را درك و حمایت می كنند. من حتی زمانی بود كه در انجمن موسیقی استان‌ (در زمان آقای توحدی) تدریس می كردم، در آنجا با وجود اینكه بارها گفته بودم هنرجویان آماده اجرا هستند و می توانند برنامه ای برای اجرای بچه ها تدارك ببیند این شد كه من بدون اینكه حتی باخبر شوم آقای علی امینی (در سمت مسئول كمیته آموزش انجمن) مدرس دیگری را جایگزین بنده كردند و حتی اجازه ندادند هنرجویانم كه تمایل داشتند به خود من كلاس داشته باشند كلاسشان را ادامه دهند.

ولی بنده به دلیل ارادتی كه به آقای توحدی داشتم به تدریس كیبورد در انجمن اكتفی كردم (البته به گفته آقای علی امینی در بندرعباس مدرس پیانو وجود ندارد) این را گفتم كه كلمه حمایت بهتر مشخص شود. من باید یادآوری كنم كه در فیلم اجرای رسیتال قطعاتی را خودم با پیانو اجرا كرده ام كه یكی از آنها دونوازی پیانو و ساكسفون می باشد كه تصویربرداری شده و در Dvd موجود است چون حجم كارها زیاد بود و من هم بیشتر درگیر وضعیت هنرجویان بودم و می خواستم در فیلم تصویری از كلاس تدریسم در آموزشگاه وجود داشته باشد این شد كه از قبل با دوست عزیزم مرتضی قلندری نوازنده بی نظیر ساكسفون شهرمان هماهنگ كردم و بعد از یك جلسه تمرین تصویرش را در كلاس ضبط كردیم كه به سمع و نظر همگان خواهد رسید.

امیدوارم نواقص جزیی این اجرا باعث شود كه سعی كنم در رسیتالهای بعدی موفق تر شوم.

در اینجا بی نهایت سپاسگذارم از زحمات خانواده هایی كه ما را در این رسیتال یاری كردند و اگر حمایت آنان نبود این رسیتال هم شاید نبود. از خانواده های دكتر وثوقی،مجیدی، فتحی، حیدرپور، رضوانی، رئیسی ،ذوالفقاری، قنبری، كریمی، عابدی، شاهین زاده، یادگار فرد، لوری، داوری، دكتر سبزواری ، مومنی، اسپندی، واحدی و عباس زاده تشكر لازم را دارم.

من در اجرا ذكر كردم اگر اداره ارشاد همكاری لازم با همه آموزشگاهها در زمینه تهیه سالن و صدا داشته باشد من قول خواهم داد آموزشگاه نگارستان در سال حداقل چهار اجرا از هنرجویان كلاسهای مختلف داشته باشد.

از همكاری دوست و استاد عزیزم محمد محترم پناه كه وجود ایشان از نظر من و خیلی ها تكیه گاهی برای هنر و هنرمند در استان است، از دوستان بزرگوارم :امین امینی، وحید رحیمی، محمد شهسواری و حسین گردین كه از اساتید و پیشكسوت بنده در این شهر می باشند، وبلاگ نویسان عزیز: رضا غریب زاده، مرتضی صفا، محبوبه صابری،  عكاسان عزیز آقایان رضوانی، جلالی، حزنی، خورگویی و دیگر هنرمندانی كه در این رسیتال حضور داشتند و بنده را یاری كردند بی نهایت سپاسگذارم.

حسین رستمی راد-  تیر ماه 89                


نوشته شده در تاریخ یکشنبه 6 تیر 1389 ساعت 10:51 ب.ظ توسطدختری از جنوب |نظرات |